Door het pad dat ik heb bewandeld, kan ik mensen met hun eigen vermogen weer het gevoel geven thuis te komen bij zichzelf.
Ik ben niet mijn trauma, niet mijn verdriet. Maar mijzelf.
Vanuit ons samengestelde gezin van herkomst voelde het harmonieus en liefdevol enerzijds, maar verwarrend en onveilig anderzijds: er werd mij niets uitgelegd. Ondanks mijn jonge leeftijd had ik daar wel behoefte aan.
Daarnaast heeft het jonge overlijden van mijn vader, ik was toen 20 jaar, een flinke stempel gezet op de rolverdeling binnen het gezin. Ik ging zorgen.
Door een pre- en postnatale depressie tijdens mijn zwangerschap ben ik terecht gekomen in een zoektocht naar mijzelf.
Veel zelfreflectie, studies en het geleerde toepassen hebben ertoe geleid dat ik hier vandaag de dag terecht ben gekomen.
Mijn lichaam laat los.
Het voelt als thuiskomen. Mijn geest komt tot rust, mijn lichaam laat los en kan volledig ontspannen. Het voelt alsof mijn leven stroomt.
Ik ben steeds helderder gaan zien wie ik ben: niet mijn trauma, niet mijn verdriet. Maar mijzelf: mijn kracht, mijn sterkte maar ook mijn tekortkomingen en valkuilen.
Dit maakt mij een gelukkig mens: ik kan mijzelf volledig accepteren.
De oplossing is soms dichtbij.
Dit gun ik ieder ander mens, van jong tot oud. BRTT en TRB is een cadeau voor iedereen, een cadeau voor jezelf.
Ik zie jongeren en volwassenen om mij heen struggelen met depressies, moeite hebben met het leven. Ik zie om mij heen mensen vastlopen.
Sociale media, werkdruk en verwachtingen zijn zo hoog, dat de ik zoekraakt. De oplossing is soms dichtbij.
Door het pad dat ik heb bewandeld, kan ik mensen met hun eigen vermogen weer het gevoel geven thuis te komen bij zichzelf.
